Pałac Radziwiłłów Nieborów
Kompleks pałacu i dwóch parków, składających się na dawną podwarszawską siedzibę Radziwiłłów wart jest uwagi nie tylko ze względu na zabytkową rezydencję, mieszczącą cenne zbiory muzealne, ale także na dobrze zachowane założenia ogrodowe, w swoich klasycznych formach obrazujące przejście od baroku i odpowiadającej mu szkoły francuskiej do romantyzmu i stylu angielskiego.
Nieborów stał się ośrodkiem majątku szlacheckiego już w XII wieku. Pierwotny dwór musiał być budowlą drewnianą. Na początku XVI wieku ówcześni właściciele, Nieborowscy, zastąpili go budynkiem gotycko-renesansowym, który nabył od nich w 1694 roku kardynał Michał Stefan Radziejowski.
Nowy właściciel wzniósł do 1696 roku na zrębach poprzedniej budowli barokowy pałac, zrealizowany wedle projektu Tylmana z Cameren. Jest to zachowany do dziś budynek na planie prostokąta z dwiema wieżami alkierzowymi od strony podjazdu. Wyznacza on oś założenia, w skład którego weszły jeszcze ogród regularny, a później - dwie oranżerie, wozownie, stajnie i browar.
Majątek przechodził potem przez ręce wielu właścicieli, z których jeden, hetman wielki litewski Michał Kazimierz Ogiński przebudował wnętrza w stylu rokoko (1 766-1768). W 1 774 roku rezydencję kupił książę Michał Hieronim Radziwiłł. Ten niezwykle bogaty człowiek przeniósł tutaj swoje zbiory sztuki -dziesiątki obrazów najwybitniejszych twórców niderlandzkich, niemieckich, włoskich i hiszpańskich, galerię portretów, gabinet rycin, starodruki, meble, setki bibelotów, a także sreber, porcelany, szkieł i tkanin. Zaprosił także wziętego warszawskiego architekta Szymona Bogumiła Zuga, który w 1 784 roku przebudował po raz kolejny wnętrza, tym razem w stylu wczesnoklasycystycznym.
Wybitnym dziełem Zuga jest zaprojektowany w latach sześćdziesiątych XVIII wieku ogród regularny. Realizuje on plan tzw. szkoły ogrodowej Le Notrea. Możemy tu znaleźć wszystkie elementy francuskiej architektury ogrodowej: partery kwiatowe, labirynty bukszpanowe, gabinety (przestrzenie otoczone prostopadłymi, strzyżonymi szpalerami), boskiety (gaiki - skupienia ozdobnych drzew i krzewów). Na osi pałacu wytyczono aleję lipową z trawnikiem dywanowym. Ogród dochodzi do kanału, za którym zaczyna się park krajobrazowy.
Nie próżnowała także żona nabywcy, Helena Radziwiłłowa, która kierowała urządzaniem Nieborowa, a przede wszystkim założyła w sąsiedztwie (4 km) słynny park romantyczny w stylu angielskim, z pawilonami mieszczącymi dzieła sztuki antycznej. Arkadia, jak nazwano założenie, prezentowała kolejną - po zrealizowanym koło pałacu ogrodzie regularnym - modę w kształtowaniu otoczenia rezydencji. W przeciwieństwie do szkoły francuskiej styl angielski preferował swobodne, nieregularne kompozycje ogrodowe, ze sztafażem, na który składały się konstrukcje architektoniczne naśladujące malownicze ruiny z przeszłości, czasami formy wiejskie czy egzotyczne. Prace nad Arkadią rozpoczęto w 1778 roku. Co ciekawe, zaprojektował ją także Szymon Bogumił Zug, jak widać bez kłopotu dostosowujący się do nowego stylu. Autorką wizji ogrodu była sama księżna, a jej pomysły zamieniali na plany Jan Piotr Norblin i Aleksander Orłowski.
porównanie kont bankowych według gazety bankowej